روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٢٦
روزى باشد كه جمع كند [١]در او [٢]مردمان را،و آن روزى باشد كه با او حاضر آيند.
بازپس نمىداريم[آن را] [٣]الّا براى وقتى شمرده.
[١٩٤-پ] آن روز كه آيد سخن نگويد كس الّا به فرمان او،از ايشان بدبخت و نيكبخت باشد.
امّا آنان كه بدبخت باشند در دوزخ ايشان را در آنجا آوازهاى [٤]منكر باشد.
هميشه باشند در آنجا تا بماند [٥]آسمانها و زمين،الّا آنچه خواهد خداى تو،كه خداى تو كننده است آنچه خواهد.
و امّا آنان كه نيكبخت باشند،در بهشت هميشه باشند در آنجا تا بماند [٦]آسمانها و زمين الّا آنچه خواهد خداى تو عطايى نابريده.
مه باش [٧]در شك از آنچه مىپرستند اينان نمىپرستند الّا چنان كه مىپرستيدند [٨]پدران ايشان از پيش اين،و ما تمام بدهيم بهرۀ ايشان ناكاسته [٩].
[١٩٥-ر] و بهدرستى كه بداديم موسى را
[١] .آو،آج،بم،مج،لب:جمع كنند.
[٢] .آو+مر.
[٣] .اساس:ندارد،به قياس با نسخۀ مج،افزوده شد.
[٤] .مج:نالۀ.
[٥] .آو،آج،بم،لب:باشد.
[٦] .اساس:سعدوا،به قياس با ضبط قرآن مجيد اصلاح شد.
[٧] .مه باش/مباش.
[٨] .اساس:مىپرستد،به قياس با نسخۀ آو،تصحيح شد.
[٩] .مج:ناكاست.