روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠ - ترجمه

باشد،چه.معنى اضافت كردن با سوء گفتند چنان است كه گويند:رأيته بعين [١]رأسي و هو كشمس النهار. وَ اللّٰهُ سَمِيعٌ لأقوالهم، عَلِيمٌ باحوالهم.

آنگه پس از اين ذكر قسمت ديگر كرد از جملۀ اعراب،و از جملۀ اعراب كس [٢]هست.و مِنَ ،در هر دو آيت نكره است موصوفه،كقول الشاعر:

رب من أنضجت غيظا صدره
كه ايمان دارد به خداى و روز بازپسين،يعنى روز قيامت كه از پس او دگر شب نباشد،و آنچه نفقه مى‌كنند در سبيل خداى آن را قربات و جاى تقرب مى‌شناسند.

زجاج گفت:در قربات سه وجه رواست:ضم را و سكون او،و فتح او،و لكن قراء جز به ضم نخوانده‌اند.و معنى قربت،اداى فعل باشد على الوجه الذي امر طلبا لرضاء الله و ثوابه.و فعل بر اين وجه نزديك گرداند بنده را به رحمت. وَ صَلَوٰاتِ [١٠٥-پ] اَلرَّسُولِ ،اى:دعوات [٣]الرسول،اعنى دعاى رسول ايشان را[نيز] [٤]قربات گرفته‌اند و دعاى رسول تقربى مى‌شناسند،و عبد اللّه عباس گفت و حسن:

استغفار رسول ايشان را قربتى مى‌شناسند،قتاده گفت:صلوات،دعا به خير و بركت باشد،چنان كه اعشى گفت:

تقول بنتي و قد قربت مرتحلا يا رب جنب [٥]ابى الاوصاب و الوجعا
عليك مثل الذي صليت فاغتمضي [٦] يوما [٧]فان لجنب المرء [٨]مضطجعا [٩]
آنگه گفت: أَلاٰ إِنَّهٰا قُرْبَةٌ لَهُمْ ،يعنى،صلوات رسول و دعوت و استغفار او ايشان را قربتى و ثوابى است.آنگه گفت بر سبيل وعده و بشارت: سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ ،