منتفع شوى،و به طاعت نزديك شوى و از معصيت دور شوى،چنان كه گفت: وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زٰادَهُمْ هُدىً [١]... ،يعنى آنان كه به الطاف كرده با ايشان منتفع شوند.

«زادهم هدى»،اى لطفا [٢]،من ايشان را در لطف بيفزايم.

[سوره البقرة (٢): آیات ٥٤ تا ٥٧]
وَ إِذْ قٰالَ مُوسىٰ لِقَوْمِهِ يٰا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخٰاذِكُمُ اَلْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلىٰ بٰارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بٰارِئِكُمْ فَتٰابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ اَلتَّوّٰابُ اَلرَّحِيمُ (٥٤) وَ إِذْ قُلْتُمْ يٰا مُوسىٰ لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اَللّٰهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ اَلصّٰاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ (٥٥) ثُمَّ بَعَثْنٰاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (٥٦) وَ ظَلَّلْنٰا عَلَيْكُمُ اَلْغَمٰامَ وَ أَنْزَلْنٰا عَلَيْكُمُ اَلْمَنَّ وَ اَلسَّلْوىٰ كُلُوا مِنْ طَيِّبٰاتِ مٰا رَزَقْنٰاكُمْ وَ مٰا ظَلَمُونٰا وَ لٰكِنْ كٰانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (٥٧)

[ترجمه]

[چون گفت موسى قومش را:اى مردمان شما بيداد كرديد بر خود به گرفتن شما گوساله را.توبه كنيد به آفريدگارتان بكشى خود را كه آن بهتر باشد شما را به نزديك آفريدگارتان،توبه شما بپذيرد [٣]،كه توبه پذيرنده و بخشاينده است] [٤].

[چون گفتى اى موسى ما باور نداريم تو را تا نبينيم خداى را آشكارا.بگرفت شما را آتش عظيم،و شما مى‌نگريد [٥]] [٦].

[پس زنده كرديم شما را از پس مرگ شما تا شايد شكر كنيد.] [٧] [و سايه كرديم بر شما ابر را،و فروفرستاديم بر شما ترنجبين و مرغ سمانه،بخوريد از پاكيها آنچه روزى داديم شما را،و بر ما ستم نكردند ايشان،و لكن بر خود ستم كردند] [٨].

«واو»عطف است،و«اذ»معطوف است على ما تقدّم،و عامل در او همان است كه در آيات مقدّم برفت،يعنى ياد كنى چون گفت موسى-عليه السّلام-قومش را كه:اى قوم!شما بر خود ظلم و ستم كردى به پرستيدن گوساله و گرفتن او [٩]به

[١] .سورۀ محمّد(٤٧)آيۀ ١٧.

[٢] [٧] .مج،وز:لطيفا.

[٣] .اين كلمه در مج نبود،با توجّه به معنى از آج افزوده شد.

(٤،٦،٨)) .اساس كه نونويس است ترجمه را نياورده،از مج افزوده شد.