ان اردتم عيش السّعداء و موت الشّهداء و النّجاة يوم الحشر و الظّل يوم الحرور و الهدى يوم الضّلالة فادرسوا القرآن فانّه كلام الرّحمن و حرز من الشّيطان و رجحان فى الميزان، گفت:اگر خواهى [٢]كه زندگانى شما زندگانى سعيدان باشد،و مرگ شما مرگ شهيدان باشد،و نجات يابى [٣]روز قيامت،و سايه يابى [٤]روز گرما،و راه‌يابى [٥]روز گمراهى،درس قرآن كنى [٦]كه آن كلام خداى رحمان است،و حرز و نگهداشت از شيطان است،و سنگى [٧]ترازو و ميزان است.

خبرى ديگر،حارث اعور همدانى روايت كرد از اميرالمؤمنين على-عليه السّلام- كه او گفت:يك روز رسول-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-ذكر فتنه مى‌كرد.ما گفتيم:

يا رسول اللّه!خلاص از آن [٨]به چه باشد؟گفت:به كتاب خداى تعالى كه در او خبر آنان است كه پيش از شما بودند،و خبر آنان است كه از پس شما باشند،و حكم آنچه در ميان شما مى‌رود،آن فصل است نه هزل است،هيچ جبّار نباشد كه قرآن [٩]را رها كند،و الّا خداى تعالى پشت او بشكند[٤-پ]،و هركه بجز قرآن طلب هدايت كند،گمراه شود [١٠]،او حبل متين [١١]است،و ذكر حكيم است،و صراط مستقيم است، آن است كه به زمانها پوشيده نشود،و هواها او را كژ [١٢]نكند،و از بسيار [١٣]خواندن كهن نشود،علما از او سير نشوند و به عجايب او نرسند [١٤]،آن است كه [١٥]جنّيان

[١] .مج،دب،آج،لب،فق،وز+و.

[٢] .خواهى/خواهيد.

(٣،٤،٥)) .يابى/يابيد.