ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥٨ - تفسير

[سوره يونس (١٠): آيات ٥ تا ٦]

(هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (٥) إِنَّ فِي اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ (٦))

ترجمه:

أو است كه خورشيد را درخشان و ماه را تابان كرد و براى آن منزلهايى مقرر فرمود تا شماره سالها و حساب را بدانيد، خدا اينها را جز بحق (و درستى) نيافريد، و اين آيه‌ها را براى مردمى كه ميدانند (و در آيات حق بخوبى تدبر ميكنند) شرح ميدهد، همانا در اختلاف شب و روز و آنچه را خدا در آسمانها و زمين آفريده است نشانه‌هايى است براى مردمى كه پرهيزكارى ميكنند.

شرح لغات:

جعل: ايجاد چيزيست بر وصفى كه پيش از آن بدان وصف نبوده.

ضياء: جميع ضوء و يا مصدر است.

ليل: وقت غروب خورشيد تا طلوع فجر دوم.

نهار: عبارت از پهن شدن نور خورشيد از طلوع فجر دوم تا غروب خورشيد.

تفسير:

آن گاه خداوند براى استدلال بر توحيد آيات ذيل را نيز بر آنها افزوده چنين فرمايد: