ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٩ - تفسير

درگذريد، و آنها را مورد توبيخ و سرزنش قرار ندهيد.

(فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ) از آنها روى بگردانيد و بصورت انكار و خشم از آنها اعراض كنيد(إِنَّهُمْ رِجْسٌ) زيرا كه آنها پليدند و همانطور كه از چيزهاى پليد و نجس اجتناب بايد كرد از آنها نيز بايد اجتناب كنيد.

(وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ) جايگاه و بازگشت آنها بكيفر نافرمانى هايى كه كرده‌اند دوزخ است.

(يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ) اينان بخاطر اينكه جلب رضايت شما مردمان با ايمان را بكنند براى شما قسم ميخورند.

(فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضى‌ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ) ولى اگر شما هم بخاطر بى‌اطلاعيتان از حال آنها از ايشان راضى شويد خداى سبحان بخاطر آنكه از حال ايشان آگاه است از اين دسته مردمى كه از فرمانبردارى او سرپيچى كرده و نافرمانى نموده‌اند راضى نخواهد شد. و مقصود اين است كه رضايت شما در صورتى كه خدا از آنان راضى نباشد براى آنها سودى ندارد، و اين سخن را بدانجهت فرمود كه كسى خيال نكند اگر مردمان با ايمان از آنها راضى شدند خدا هم از آنها راضى شده است.

و منظور از رويهمرفته آن است كه با اينكه خدا از اينان نميگذرد شايسته است كه شما نيز از آنان نگذريد و راضى نشويد.

مطلب ديگرى كه از اين آيه استفاده ميشود آن است كه هر كس هدفش جلب رضايت مردم باشد و رضايت خداوند را منظور نداشته باشد خداوند مردم را نيز نسبت باو خشمگين سازد، چنانچه در حديث از رسول خدا- ٦- آمده كه آن حضرت فرمود: هر كه رضايت خدا را بخشم مردم بجويد (و منظورش جلب رضايت خدا باشد اگر چه مردم نسبت بدو خشم كنند) خدا از او خوشنود گشته و مردم را نيز از او خوشنود سازد، و هر كس بوسيله خشم خداوند در صدد جلب رضايت مردم باشد هم خدا بر او خشم كند و هم مردم را نسبت باو خشمگين سازد

.