ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧ - تفسير

مردم با ايمان نكردند و پيمان رسول خدا- ٦- را نشكستند. و ابن عباس گفته: منظور از اين آيه هر كسى است كه پيش از نزول سوره برائة ميان او و رسول خدا- ٦- پيمانى منعقد شده بود، و لا بد منظور ابن عباس آن كسانى است كه ميان آنها و رسول خدا- ٦- پيمان صلح بسته شده بود، و در صدد دشمنى و آزار مسلمين بر نيامده و بدشمنان آنها نيز كمك نكردند، زيرا رسول خدا- ٦- با مردم «هجر» و بحرين و ايله و دومة الجندل پيمان صلح بست، و پيمانهاى ديگرى در مورد صلح و جزيه بسته بود و هيچكدام را تا پايان عمر بهم نزد و پس از نزول اين سوره هم با آنان جنگ نكرد، و آنها كفار ذمى بودند تا زمانى كه آن حضرت از دنيا رفت، و خلفائى نيز كه پس از آن حضرت آمدند به آن پيمانها وفا كردند.

(ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً) يعنى از شرايط پيمان شما چيزى نكاستند، و برخى گفته‌اند:

يعنى زيانى به شما نرساندند.

(وَ لَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً) يعنى به هيچ يك از دشمنانتان بر عليه شما كمك ندادند.

(فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ) يعنى تا پايان مدتى كه معاهده با آنها بسته‌ايد (آن را بپايان بريد).

(إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ) يعنى خدا دوست دارد آنان را كه از پيمان‌شكنى پرهيز ميكنند

.