ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٧ - تفسير

و ابو مسلم گفته: يعنى براى بيرون شدن بسوى جنگ (نه تخلف از آن) زيرا منافق است كه از روى تملق و چاپلوسى اجازه حركت ميخواهد، و مانند مؤمنان آمادگى ندارد.

(الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ) يعنى خدا را باور ندارند(وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ) يعنى حشر و نشر قيامت را.

(وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ) يعنى دلهاشان پريشان گشته و بحال شك و ترديد در آمده.

(فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ) اينان در شك و ترديد خود در رفت و آمد هستند، و معناى تردد: رفتن و بازگشتن بطور مكرر است، مانند تحير (و سرگردانى) و منظور منافقانى هستند كه بخاطر شك و ترديدشان درباره دين خدا و وعده‌اى كه بمجاهدين داده درصدد تحصيل اجازه (براى تخلف از جنگ) بر آيند، و اگر اينان خلوصى در دل داشتند بنصرت خدا و پاداش نيك او اطمينان داشتند و بى‌آنكه بفكر تحصيل اجازه (براى تخلف از جنگ) بيفتند براى جهاد پيشقدم ميشدند

.