٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٠٢

لكثير.قال صلى اللّه‌ عليه و آله: نعم، و لكن إيّاكم أن ترسلوا عليها نيراناً فتحرّقوها،و ذلك أنّ اللّه‌ عزّوجلّ يقول: «يا أيّها الذين آمنو اطيعُوا اللّه‌ و اطيعوا الرسولَ ولا تُبطِلوا أعمالَكُم»؛ (١١٢)

پيامبر اكرم (ص) فرمودند: كسى كه بگويد: «سبحان اللّه‌» خداوند براى او يك درخت در بهشت غرس مى‌كند و كسى كه بگويد: «الحمد اللّه‌» خداوند براى او يك درخت در بهشت غرس مى‌كند و كسى كه بگويد: «لا إله إلاّ اللّه‌»خداوند براى او يك درخت در بهشت غرس مى‌كند و كسى كه بگويد: «اللّه‌ اكبر» خداوند براى او يك درخت در بهشت غرس مى‌كند. در اين ميان مردى از قريش عرض كرد: پس با اين حساب ما در بهشت درختان زيادى داريم!پيامبر فرمود: آرى، لكن بپرهيزيد از اينكه آتشى بر آنها بفرستيد و آنها را بسوزانيد. از اين رو خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد: «اى كسانى‌كه ايمان آورده ايد خدا و پيامبر او را اطاعت كنيد و اعمال خويش را باطل نكنيد».

اشكال دوم بر اين استدلال آن است كه حمل آيه شريفه بر قاعده حرمت ابطال،موجب تخصيص اكثر مى‌شود كه مستهجن است ؛ زيرا پر واضح است كه قطع اعمّ و اغلب اعمال؛ مانند توصليات،عبادات مستحب و برخى از واجبات موسّع، جايز است. (١١٣)

از آنچه گذشت روشن گرديد كه بر كليّت اين قاعده دليلى وجود ندارد، با اين حال در خصوص حرمت ابطال نماز به چند دليل استدلال شده است:

١. اجماع كه پيش تر بحث آن گذشت. (١١٤)

٢. اتمام فريضه واجب است پس قطع آن حرام است؛ زيرا اتمام آن بر عدم قطع متوقف است. (١١٥)به عبارت ديگر عدم قطع، مقدمه واجب است و مقدمه واجب، واجب و ترك آن حرام است.


(١١٢) وسائل الشيعه، ج٧، ص١٨٦، ب٣١ از ابواب ذكر، ح٥.
(١١٣) القواعد الفقهيه(بجنوردى)، ج٥، ص٢٥٤.
(١١٤) همان، ص٢٥٢.
(١١٥) مستند العروه(كتاب الصلاة)، ج٤، ص٥٥٣.