عن جميل بن درّاج ، عن أبى عبداللّه‌ عليه‌السلام فى الرجل يشترى الجارية من السوق فيولدها ثمّ يجيئ مستحقّ الجارية قال : يأخذ الجارية المستحقّ ويدفع إليه المتاع قيمة الولد ويرجع على من باعه بثمن الجارية وقيمة الولد التي أخذت منه (٢) .

جميل از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه در مورد مردى كه جاريه‌اى را از بازار مى‌خرد و از او صاحب فرزند مى‌گردد ، سپس مالك جاريه مى‌آيد . امام فرموده است : خريدار ، جاريه و قيمت فرزند را به مالك جاريه مى‌دهد و قيمت جاريه و فرزند را از فروشنده مى‌گيرد .

در اين روايت اگر چه تعليل به غرور و خدعه به صراحت بيان نشده ولى به اصل ضمان و رجوع مغرور به شخص غار تصريح شده است . بنابر اين دلالت بر اصل رجوع مغرور به غار تمام است و اختصاص به مورد ندارد . زيرا ممكن است جمله التى اخذت منه ، مشعر به علّيت باشد ، بنابر اين ملاك ضمان اخذ مال غير است ، همانگونه كه شيخ به اين مطلب اشاره كرده است . (٣)

از نظر سند روايت صحيحه است زيرا سند شيخ طوسى به على بن ابراهيم صحيح است .

(١) وسايل الشيعه ، ج٢٠ ، باب ميم ، ص٣٢٩ .
(٢) همان مدرك ، ج١٤ ، ب١٠ از ابواب عيوب و تدليس ، ح٥ ، ص٥٩٢ .
(٣) مكاسب ، ص١٤٦ ، چاپ اطلاعات .