فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧٠ - قــاعده غــرور آية اللّه محمّد رحمـــانى
عالم و آگاه ، به عمل و مورد خدعه باشد ، و يا اينكه قاعده فراگير است و مواردى را كه شخص غار جاهل و غافل باشد نيز در بر مىگيرد به شرط آنكه با عمل و گفته او مغرور گول بخورد و متحمّل ضرر و خسارت مالى گردد ؟
٢ . آيا قاعده غرور ، اختصاص دارد به مواردى كه مغرور در برابر ضرر و خسارت هيچ نفع و سودى نبرد ، و يا اينكه حتى اگر مغرور در برابر تحمّل خسارت سودى نيز ببرد قاعده غرور جريان دارد و غار ضامن آن ضرر است ؟
٣ . آيا قاعده تنها در باب قهر و يا نكاح جريان دارد و يا اينكه قاعدهاى است عام ، و در تمامى ابواب فقه جارى مىشود ؟
٤ . آيا قاعده غرور عين قاعده اتلاف و تسبيب است ، و يا اينكه با همديگر از جهاتى تفاوت دارند .
٥ . در صورتى كه شخص مغرور تحت تأثير فريبكاى غار ، مالى را از شخص ديگر تلف كند ، آيا ضمان ابتدائاً بر مغرور ثابت است و در طول آن ضمان بر ذمّه شخص غار است و يا اينكه ضمان از اوّل بر عهده شخص غار ثابت مىگردد ؟
٦ . در فرض سوءال قبل ، آيا پيش از اينكه صاحب ملك از مغرور مطالبه خسارت كند ، مغرور حقّ مطالبه خسارت از غار را دارد يا نه ؟
٧ . آيا قاعده غرور تنها در موارد تحمّل ضرر مالى جارى مىشود و يا در ضررهاى معنوى كه جنبه ماليّت دارد مانند حقوقى از قبيل حقّ تأليف نيز جريان دارد ؟
٨ . اگر شخص مغرور افزون بر خدعه غار از امور ديگر نيز متأثر شده باشد ، آيا باز هم ضمان بر عهده غار هست يا نه ؟