إلى من غرّه » مى‌باشد ، كه در ميان فقها به قاعده غرور شهرت يافته است. اين قاعده در تمام ابواب فقه ، به ويژه در باب ضمانات قهرى كه در قانون مدنى از آن با عنوان مسوءليت مدنى ياد مى‌شود ، نقش اساسى دارد و از اين رو تحقيق در اين قاعده از بايسته‌هاى فقهى به شمار مى‌آيد ، اين مقاله با طرح عناوين زير به بحث درباره اين قاعده مى‌پردازد :

الف ـ پرسشهايى پيرامون قاعده غرور ، ( طرح اهمّيت بحث).

ب ـ مفهوم غرور از نظر لغت.

ج ـ ادلّه اعتبار قاعده.

١ . نبوى.

٢ . اجماع.

٣ . بناء عقلا.

٤ . قاعده تسبيب.

٥ . قاعده لا ضرر.

٦ . روايات خاصّه.

د ـ دامنه بحث

هـ ـ موارد به كارگيرى قاعده در فقه.

و ـ قاعده از نگاه قانون مدنى.

الف / پرسشهاى پيرامون بحث

اگر چه اين قاعده مورد بحث و تحقيق برخى از فقها واقع شده ، و ليكن پاره‌اى از شبهات و پرسشها ، پيرامون آن همچنان باقى است . بعضى از اين سوءال‌ها عبارتند از :

١ . آيا قاعده غرور ، اختصاص دارد به مواردى كه شخص غار ( گول زننده )