إلى الإمام من أهل بيتى وله ما أكل حتى يظهر القائم من أهل بيتي . . . إلاّ ما كان فى أيدى شيعتنا فيقاطعهم على ما في أيديهم ويترك الأرض فى أيديهم . . . » (١) .

روايت كابلى از امام باقر (ع) كه فرمود : در كتاب امير الموءمنين عليه‌السلام يافته‌ايم كه زمين از آنِ خداوند است و به هر كس از بندگانش بخواهد به ارث وامى‌گزارد . پس هر كس از مسلمانان زمينى را آباد كند بايد آن را خوب نگهدارد و خراجش را به امام از خاندان من بپردازد و بر او رواست كه تا ظهور قائم خاندان من از آن زمين بخورد . . مگر زمينهايى كه در دست پيروان ماست ؛ [قائم عليه‌السلام [با آنان قرارداد مى‌بندد و زمين را در دست آنان وا مى‌گذارد .

روايت ديگر ، صحيحه عمر بن يزيد از امام صادق (ع) است كه متن آن درست همانند روايت پيشين مسمع بن عبدالملك مى‌باشد . روايت ديگر ، روايت يونس يا معلّى است :

« ما لكم فى هذه الأرض ؟ فتبسّم . . . فما سقت أو استقت فهو لنا وما كان لنا فهو لشيعتنا . » (٢)

آنچه در اين زمينها از آنِ شماست چيست ؟ حضرت لبخندى زد [و فرمود [ . . . آنچه را كه [رودهاى بزرگى چون نيل ، دجله ، فرات ، سيحون ، جيحون و . . . [آبيارى كنند و يا از آب آنها بهره‌گيرى كنند از آنِ ماست و آنچه از آنِ ما باشد از آنِ پيروان ماست .

(١) وسائل الشيعه ، ج١٧ ، ص٣٢٩ .
(٢) همان مدرك ، ج٦ ، ص٣٨٤ .