تلهجُ فى إيّاكَ نستعينُ	وأنت غيرَ اللّه‌ تستعينُ
يَنعى على الباطنِ حُسْنَ ما عَلَن	ما أَقْبَحَ القبيحَ فى زىٍّ حَسَن
حَسِّنْ له الباطنَ فوقَ الظاهِر	وَاعْبُدْه بالقلبِ النقىِّ الطاهرِ
وتُبْ إليه وأنْبُ واستغفِرِ	وَسدِّد الطاعَةَ بالتَّفَكُّرِ
وقُمْ قيامَ المائِلِ الذليلِ	ما بَيْنَ أَيْدِى الملكِ الجليلِ
وَاعْلَمْ إذا ما قلتَ ما تقولُ؟	ومَن تناجى وَمن المسئولُ؟

« إيّاك نستعين » را بر زبان جارى مى‌كنى و حال آنكه از غير خدا كمك مى‌خوهى؟

ظاهر نيكوى او ( ريا ) خبر از مرگ باطنش مى‌دهد. زشت در لباس زيبا وه كه چه زشت است

علاوه بر ظاهر، باطن را نيز نيكو گردان و خدا را با قلبى پاك عبادت كن

به سوى خداوند توبه و انابه و استغفار كن و طاعت را با تفكّر ، محكم ساز

در مقابل پروردگار بزرگ، خاضعانه بايست

هنگامى كه سخن مى‌گويى متوجّه باش كه چه مى‌گويى و با كى مناجات مى‌كنى و از چه درخواست دارى؟

اميد است اين اثر ارزشمند ، همانند گذشته ، موقعيّت و جايگاه خود را باز يابد و بيش از پيش مورد استفاده قرار گيرد .