زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢٣ - مراتب ايمان

باشد، پوشيده نيست. به اهميت مسئله آن‌گاه بهتر آگاه مى‌شويم كه به سيل هجوم ناجوانمردانه فساد با مظاهر بسيار متنوع و رنگارنگ و جذابْ اندكى بينديشيم و از خداى متعال بخواهيم كه خود در امتثال اين فرمان يارى‌مان رسانَد كه:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النّاسُ وَالْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللهَ ما أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ‌؛[١] اى كسانى كه (به دين خدا) گرويده‌ايد، خودتان و اهل‌تان را (كسانى را كه به شما مربوط هستند) از آتشى كه سوخت آن مردم و سنگ هستند حفظ كنيد (و موجبات چنين مصيبتى را فراهم ننماييد) (آتشى كه) بر آن فرشتگان سخت‌گير و درشت‌خو گمارده شده و سرپيچى فرمان خداوند نمى‌نمايند و هر آنچه مأموريت پيدا كنند (به خوبى) انجام مى‌دهند.

و در اين جهت از رهنمودهاى بسيار مغتنم هدايتگران الهى(عليهم السلام) به خوبى بهره‌مند شويم‌؛ چنان كه مولايمان حضرت امام صادق(عليه السلام)براى گذر از تنگناهاى آخرالزمان ما را به «دعاى غريق» سفارش فرمودند:

قال ابوعبدالله(عليه السلام): سَتُصيبُكُم شُبْهَةٌ فَتَبْقَونَ بلا عَلَم يُرى و لا إمام هُدى، لا ينجو منها إلاّ من دعا بُدُعاءِ الغَريقِ. قُلْتُ: وَ كَيْفَ دُعاءُ الْغريقِ؟ قالَ: تقولُ: «يا اللهُ يا رَحْمانُ يا رحيمُ يا مُقَلِّبَ الْقُلوبِ ثَبِّتْ قَلْبي عَلى دِينكَ». فَقُلتُ: يا مُقَلِّبَ الْقُلوبِ وَ الاَْبْصارِ ثَبِّتْ قَلْبي عَلى دِينِكَ. فَقالَ: إنَّ اللهَ عَزَّ وجَلَّ مُقَلِّبُ الْقلوبِ وَالاَْبْصارِ وَلكِنْ قُلْ كَما أقولُ: يا مُقَلِّبَ الْقُلوبِ ثَبِّتْ قَلبي عَلى دِينكَ‌؛[٢] امام صادق(عليه السلام)

اين حديث زيبا، يك نكته «كليدى» نيز در بر دارد، و آن اينكه: «إعمال سليقه و دخالت بيجا در معارف دين ممنوع». جايى كه معصوم(عليه السلام)، ضمن تأييد «مقَلِّبُ الأبصار» بودنِ خداوند، بر عبارت قبلى خود تأكيد فرمودند و به «مقلب القلوب» اكتفا كردند‌؛ از اين رو بايد آموخت: بر ما لازم است در همه امور از رهنمودهاى حكيمانه معصومان(عليهم السلام) بهره برده و از صميم جان به سكّاندارى آن ناخدايانِ كشتى نجات دل بسپريم، كه: «الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَالْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَاللاَّزِمُ لَهُمْ لاَحِق». هركه از ايشان جلو بيفتد هلاك، و هركه از آنها فاصله بگيرد و عقب بيفتد، نابود خواهد شد و (تنها) آن كس كه ملازم آنان باشد (به هدف اصلى خلقت، يعنى قرب خداى تعالى) ملحق خواهد شد. فرازى از صلوات ماه شعبان المعظم.