زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٤ - قطع رحم

خداوند ايجاد همدلى و «تأليف قلوب» را به خود نسبت داده و آن را قابل تأمين با هيچ عامل مادّى نمى‌داند‌؛ يعنى اگر آن شخصيت گرانقدر(صلى الله عليه وآله) تمام گنج‌هاى آشكار و نهان زمين را براى از بين بردن كدورت‌ها و جايگزين كردن محبت و وفا در دلهاى مردم به كار مى‌گرفتند، بدون اراده الاهى تحقق چنين امرى امكان‌پذير نبود. و اين خداى مهربان بود كه آنان را موفق فرمود در سايه ايمان و خداباورى، از نعمت گرانسنگ الفت و محبت برخوردار شوند و در دنيا و آخرت از بركات آن بهره‌مند شوند.

البته از باب «إيّاكَ أعْني واسْمَعي يا جارَة»[١] بايد گفت: اين خود، درسى بس بزرگ براى مخاطبان آن روز و امروز و فرداى قرآن كريم است‌؛ يعنى اگر مردم عصر پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) از نقاط دوردست زمان خود و از سرگذشت اقوام بسيار دور اطلاعى در دست نداشتند، دست كم از قريش و بنى‌هاشم، و بنى‌اميه كه از فرزندان حضرت اسماعيل ـ على نبينا و آله و عليه السلام ـ بودند، آگاهى داشتند‌؛ چنان كه از ساكنان قلعه‌هاى اطراف مدينه كه از تبار همان بنى‌اسرائيل بودند، كم و بيش به اطلاعات قابل استفاده‌اى دستيابى داشتند و به راحتى مى‌توانستند با مقايسه سرگذشت آن روز جامعه خود و يهود، با گذشته‌هاى درخشان به اين نكته مهم توجه كنند كه خود با عملكرد نادرست، مقدمات زوال نعمت و از بين رفتن سعادت را فراهم كردند، و باز هم اين خداى محبت‌آفرين بود كه پس از آن همه عصيان‌ها، الفت و رأفتى بينشان ايجاد فرمود، و قدردانى از چنان الفت نسبى از اهميت حياتى برخوردار است.