زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٤٢ - اهميت امر به معروف

لَوْلا يَنْهاهُمُ الرَّبّانِيُّونَ وَالأَْحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الإِْثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ‌؛[١] چرا عالمان دينى و استوانه‌هاى علمى مردم را از «به گناه سخن گفتن» و «مال حرام خوردن» بازنمى‌دارند؟ حقيقتاً كار زشتى انجام مى‌دهند.

يكى از مواردى كه خداى تعالى چند بار در قرآن كريم از آن ياد فرموده، و در سوره مباركه اعراف مشروح‌تر مطرح شده، داستان آموزنده «اصحاب سبت» است. عده‌اى از بنى‌اسرائيل مجاور دريا زندگى مى‌كردند و از راه ماهى‌گيرى روزگار مى‌گذرانيدند، دستور الاهى بر ممنوعيت ماهى‌گيرى در روز شنبه صادر شد و براى امتحان آنان ماهى‌ها در روز شنبه حضور چشمگير در ساحل مى‌يافتند و در ديگر روزهاى هفته، خبرى از آنها نبود. سرانجام اصالة الاقتصاد، و اصل حلاّل مشكلات بودن دلار و ريال، حيله‌اى برايشان به ارمغان آورد‌؛ آنان بر آن شدند كه فرصت را مغتنم شمرده و از ماهى‌هاى روز شنبه استفاده كنند‌؛ ولى براى آنكه حكم شرعى را هم ‌به خيال خود‌ـ رعايت كرده باشند، يا به عبارتى ‌نستجير بالله‌ـ خدا را فريب دهند، حوضچه‌هايى آماده كردند، به گونه‌اى كه ماهى‌ها شنبه وارد حوضچه‌ها مى‌شدند، ولى براى خروج با در بسته روبه‌رو شده و زندانى مى‌شدند و آنان روز يكشنبه به جمع‌آورى آنها مى‌پرداختند.

در اين ميان عده‌اى آنان را از اين عمل زشت و بازى با احكام الاهى بازداشته و نهى‌شان مى‌كردند‌؛ ولى دسته‌اى ديگر كه خود اهل اين عمل نبودند، سر برآورده و نهى از منكر كنندگان را سرزنش مى‌كردند كه چه