زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٦ - پاسخى اساسى به پرسش هايى فراوان
ب. برخى ازدواجهاى رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) و همچنين آل كرامشان همچون امام مجتبى و امام جواد(عليهما السلام). با توجه به اينكه واضح است اين برگزيدگان معصوم حقتعالى(عليهم السلام) از سرانجامِ كار به خوبى آگاه بودند.
البته آنگاه كه اينگونه پرسشها با چنين بيانى تكميل گردد پررنگتر خواهد شد:
حضرت خضر در پاسخ حضرت موسى ـ على نبينا و آله و عليهما السلام ـ در مورد كشتن پسربچه بىگناه فرمود:
وَأَمَّا الْغُلامُ فَكانَ أَبَواهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينا أَنْ يُرْهِقَهُما طُغْياناً وَكُفْراً* فَأَرَدْنا أَنْ يُبْدِلَهُما رَبُّهُما خَيْراً مِنْهُ زَكاةً وَأَقْرَبَ رُحْم؛[١] و اما آن پسربچه، پدر و مادرش مؤمن بودند، پس ترسيديم كه آن دو را به وادى طغيانگرى و كفر وارد نمايد (و آنان از فرط محبت به او دست از ايمان بردارند) اراده ما (بر اساس فرمان الاهى) اين شد كه پروردگارشان به جاى او فرزندى صالحتر و پاكتر، و بامحبتتر به آنها عطا فرمايد.[٢]
بنابراين پيش از اينكه بالغ شود و پدر و مادر خود را كافر كند، خداوند به دست اين پيامبر والامقام على نبينا و آله و عليه السلامـ ريشه فساد را خشكانيد و چنين اتفاق نامباركى تحقق نيافت.
پاسخ: در اين زمينه مباحث فراوانى مطرح شده و ما نيز در جاى خودش به تفصيل بحث كردهايم؛ در اينجا اجمالا بايد گفت: از آنجا كه اين جهان محل آزمايش است، بايد حالت امتحان كاملا حفظ شود تا حجت تمام گردد و معصومان(عليهم السلام) در همين جهت مأمور به استفاده از همه
[١] كهف (١٩)، ٨٠ و ٨١. [٢] سخن از احتمال كشتن والدين نيست؛ بلكه كلام در كافر كردن آنهاست. ر.ك: مجمع البيان، ج ٥ و ٦، ص ٧٥٣؛ برهان، ج ٥، ص ٥٩ و نور الثقلين، ج ٤، ص ٣١٥.