زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٦ - آزمون مستكبران و مستضعفان به وسيله يكديگر

براى فرعون، چنين دعوتى فوق‌العاده، از دو چوپان پشمينه‌پوش، بسيار مضحك و مسخره مى‌نمود. ملاك ارزش در منطق وى، فقط پول بود و منزلت افراد، بر اساس توانگرى مالى آنها تعيين مى‌شد. بر اين اساس، طبعاً لباس پشمينه نزد او بسيار حقير و بى‌ارزش به نظر مى‌رسيد.

حال چرا خداوند براى انبياى خود عزت و شوكت ظاهرى قرار نداد تا بتوانند با كمك‌هاى مالى، مردم را به سوى خود ترغيب كنند؟ مگر نه اين است كه احزاب براى جمع كردن هواداران، سر كيسه را شل مى‌كنند؟ چرا خداوند گنج‌هاى فراوان در اختيار ايشان نگذاشت؟

جذابيت شوكت و اقتدار ظاهرى فرعون و ابهّت اقتصادى وى در بين مردم، به حدى بود كه حضرت موسى ـ على نبينا و آله و عليه السلام ـ دست به دعا برداشته و عرضه داشت:

«...‌رَبَّنا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلاََهُ زِينَةً وَأَمْوالاً فِي الْحَياةِ الدُّنْيا رَبَّنا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْ فَلا يُؤْمِنُوا حَتّى يَرَوُا الْعَذابَ الأَْلِيمَ‌؛[١] پروردگارا، به فرعون و درباريانش اموالى را در زندگى دنيا دادى تا بتوانند ديگران را گمراه و از راه تو منحرف كنند، پروردگارا، اموالشان را نابود كن و دلهاشان را سخت گردان تا ايمان نياورند مگر هنگامى كه عذاب دردناك را ببينند.

امام(عليه السلام) در مورد پاسخ اين پرسش فرموده‌اند:

وَلَوْ أَرَادَ اللهُ سُبْحَانَهُ لاَِنْبِيَائِهِ حَيْثُ بَعَثَهُمْ أَنْ يَفْتَحَ لَهُمْ كُنُوزَ