الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣١٧ - دعاى چهل و ششم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز فطر(اول ماه شوال) و در روز جمعه

بدبخت نميشوند (اشاره بقول خداى تعالى «س ٨ ى ٣٣»: وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ، وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ‌ يعنى و خدا ايشان را عذاب نخواهد كرد در حاليكه تو در ميان ايشان باشى، و هم آنان را بكيفر نميرساند در حاليكه استغفار نموده آمرزش ميطلبند)-] [١٦ روزى تو براى كسيكه معصيت و نافرمانيت كرده گسترده (از جهت اظهار كمال كرم و بخششت او را هم فرا گرفته) و حلم و بردباريت (شتاب نكردن در انتقام و بكيفر رساندن) براى آنكه با تو دشمنى نموده (فرمانت نبرده) رو آورنده است (زيرا) عادت و روش تو ببدكاران احسان و نيكى است، و طريقه (حكمت) تو بر تجاوز كنندگان از حدّ رحمت و مهربانى است (اين سخن با قول خداى تعالى «س ٢ ى ١٩٠»:

إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ‌ يعنى خدا تجاوز كنندگان از حدّ «ستمكاران» را دوست ندارد «رحمت او ايشان را فرا نخواهد گرفت» منافات ندارد، زيرا رحمت او بر ايشان از جهت اقتضاء ذات او است، و دوست نداشتنش آنها را از جهت اقتضاء از حدّ تجاوز نمودن آنان است) تا اينكه مهلت دادن تو ايشان را از بازگشت (از باطل بسوى حقّ) مغرور ساخته و فريب داده، و شتاب نكردن تو (در كيفر) آنها را از باز ايستادن (بجا نياوردن گناه) باز داشته-] [١٧ و (ايشان غفلت دارند از) اينكه آنان را مهلت داده‌اى براى آنست كه بفرمان تو باز گردند، و اينكه درباره (كيفر) آنها شتاب ننمودى از جهت اعتماد بدوام و هميشگى ملك و پادشاهى خود ميباشد (چون كسى عجله و شتاب مينمايد كه از گذشتن‌