الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٩١ - دعاى چهل و چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه(شب اول يا روز اول) ماه رمضان مي رسيد

بر محمّد و آل او درود فرست، و با كاسته شدن ماه آن گناهان ما را بكاه، و با بپايان رسيدن روزهايش بديها و گرفتاريهاى ما را از ما بكن تا اينكه اين ماه از ما بگذرد در حاليكه ما را از خطاها (گناهان كوچك) پاكيزه گردانيده، و از بديها (گناهان بزرگ) خالص و آراسته ساخته باشى-] [١٦ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و اگر در آن از حقّ برگرديم ما را (بر آن) باز گردان، و اگر در آن عدول نموده براه كج رفتيم ما را براه راست آور، و اگر دشمن تو شيطان ما را احاطه كرده فراگيرد از او رهائيمان ده-] [١٧ بار خدايا ماه رمضان را از عبادت و پرستش ما تو را مملوّ و پر گردان، و اوقات آن را بطاعت و فرمانبرى ما براى تو آراسته نما، و ما را در روزش بر روزه داشتن و در شبش بنماز و زارى بسوى (درگاه) تو و فروتنى براى تو و خوارى در برابر تو، يارى فرما تا روزش بر ما بغفلت و بيخبرى و شبش بتقصير و كوتاهى (در عمل) گواهى ندهد (گواهى دادن شب و روز بزبان حال است و گفتار و كردار انسان در آن در علم خداى تعالى بمنزله گواهى دادن نزد او است)-] [١٨ بار خدايا و ما را در باقى ماهها و روزها تا زمانيكه زنده‌دارى همچنين (بطوريكه براى ماه رمضان درخواست شد) قرار ده، و ما را از بندگان شايسته‌ات بگردان كه (الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ‌