الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٥٥ - دعاى بيست و سوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه تندرستى و سپاس بر آن را از خدا درخواست مي نمود

تندرستى كه در تنم تندرستى دنيا و آخرت بياورد-] [٣ و بر من منّت گزار بتندرستى و ايمنى (از هر پيشآمدى) و سلامتى و رهائى (از هر آفت و بلائى) در دين و بدنم، و بينائى در دلم، و پيشرفت در كارهايم، و ترس براى تو، و بيم از تو، و توانائى بر طاعت و فرمانبريت كه مرا بآن امر فرموده‌اى، و دورى گزيدن از معصيت و نافرمانيت كه مرا از آن بازداشته‌اى-] [٤ بار خدايا بر من منّت گزار بحجّ (قصد بيت اللّه در وقت مخصوص با شرائط مخصوصه) و عمرة (زيارت بيت اللّه با عمل مخصوص، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده: پاداش حجّ بهشت است، و عمرة كفّاره و نابود كننده هر گناهى است) و زيارت قبر پيغمبرت، درودهاى تو بر او و رحمت و بركات و نيكيهايت بر او و بر آل او باد (رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده: هر كه براى حجّ بمكّه آيد و «قبر» مرا در مدينه زيارت نكند روز قيامت از او دورى ميكنم، و هر كه بزيارت من بيايد شفاعتم براى او واجب گردد و هر كه را شفاعت من واجب شود بهشت بر او واجب ميگردد، و حضرت امام حسين عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پرسيد: اى پدر چيست براى كسيكه تو را زيارت كند؟ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: پسرم هر كه مرا در حال حيات يا پس از مردن زيارت كند، يا پدرت يا برادرت يا تو را زيارت نمايد، حقّى است بر من كه روز قيامت او را زيارت نمايم و از گناهانش برهانم) و زيارت (قبور) آل پيغمبرت، بر ايشان درود باد، هميشه تا هنگاميكه‌