الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٣٣ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

[٥١ اى پروردگار بر محمّد و آل او درود فرست درود بسيارى كه درودى بيشتر از آن نباشد، و بر او درود فرست درود افزون كننده‌اى كه درودى افزون كننده‌تر از آن نباشد، و بر او درود فرست درود خوشنودى كه درودى بالاتر از آن نباشد-] [٥٢ اى پروردگار بر محمّد و آل او درود فرست درودى كه او را خوشنود گرداند و بر خوشنودى او بيافزايد، و بر او درود فرست درودى كه تو را خوشنود نمايد و بر خوشنودى تو براى آن حضرت بيافزايد، و بر او درود فرست درودى كه جز آن را براى آن بزرگوار نپسندى و جز او را سزاوار آن درود نبينى (ندانى)-] [٥٣ اى پروردگار بر محمّد و آل او درود فرست درودى كه از خوشنودى تو (از رحمت و احسانى كه از جانب تو سزاوار آنست) تجاوز كرده در گذرد، و پيوستگى آن ببقاء و هستى تو پيوسته شود (درود هميشگى كه پايانى براى آن نباشد) و فانى و نيست نگردد همچنانكه كلمات (علم و حكمت) تو فانى نميشود-]