الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٣١ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

[٣٦ و تو را است سپاس سپاسيكه با سپاس هر سپاسگزارى باشد، و سپاسيكه سپاس هر سپاسگزارى از آن باز ماند (بپايه آن نرسد)-] [٣٧ سپاسيكه جز تو را سزاوار نباشد، و جز بسوى تو وسيله تقرّب (مقام و منزلت) نشود-] [٣٨ سپاسيكه بوسيله آن دوام اوّل (نعمت پيش از اين) و هميشگى آخر (نعمت تازه) درخواست گردد-] [٣٩ سپاسيكه با گردش زمانها (روز و شب سالها) بسيار و بيشمار گردد (هر روز و هر شبى بر آن افزوده شود) و بافزايشهاى پى در پى بيافزايد-] [٤٠ سپاسيكه نگهبانان (دسته‌اى از فرشتگان) از شمردن آن درمانده شوند، و بر آنچه نويسندگان (فرشتگانيكه اعمال بندگان را مينويسند) در كتاب تو (لوح محفوظ) ضبط نموده‌اند فزونى گيرد-] [٤١ سپاسيكه عرش بزرگ تو را (در سنجيدن) همسنگ و كرسى بلند پايه‌ات را برابر باشد (مراد از عرش و كرسى در اينجا دو جسم بزرگ است كه خداوند سبحان هر دو را آفريده و در بالاى هفت آسمان قرار داده و عرش بزرگتر از كرسى است)-] [٤٢ سپاسيكه مزدش نزد تو كامل باشد، و پاداشش همه پاداشها را فرا گيرد (پاداش آن از همه پاداشها بيشتر باشد)-] [٤٣ سپاسيكه آشكار آن با نهانش مطابق (بى رئاء و خود نمائى) و نهان آن با آهنگ راستى (توجّه بجز تو نداشتن) يكجور باشد-]