الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٣٠ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

[٢٩ منزّه و پاكى! گفتارت حكمت و دانائى، و فرمانت (بآنچه بخواهى) واجب و لازم است (خلاف آن نميشود) و اراده و خواستنت همان قصد است (چون هر گاه چيزى را بخواهد بى‌درنگ ميآفريند)!-] [٣٠ منزّه و پاكى! مشيّت و خواست تو را باز گرداننده‌اى نيست (مراد مشيّت و خواست حتمى قطعى نسبت بافعال او است كه تخلّف از آن محال است، نه مشيّت و خواست تخييرى غير قطعى كه آن نسبت بافعال بندگان است، و تخلّف از آن ممكن است، چنانكه خواست آدم و حوّا از درخت بهشتى نخورند، و شيطان بآدم سجده كند، و كفّار ايمان آورند، و گناهكاران توبه نمايند، و واقع نشد) و كلمات (قرآن) تو را تغيير دهنده‌اى نميباشد (اين جمله از قرآن كريم اقتباس شده است «س ٦ ى ١١٥»: وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ‌ يعنى سخن پروردگار تو از روى راستى و دادگرى بحدّ كمال رسيد تغيير دهنده‌اى براى كلمات و احكام او نخواهد بود «زيرا او حافظ و نگهدار آنها است»)!-] [٣١ منزّه و پاكى! اى خدائى كه نشانه‌هاى تو (حجّتها و دليلهايت يعنى كتابهاى آسمانى كه بپيغمبرانت فرستاده‌اى بر آنكه كافر بآنها است) غلبه دارد، اى پديد آورنده آسمان‌ها بى آنكه از روى نمونه‌اى باشد، اى آفريننده جانها (يا اى آفريننده هر انسانى، يا هر جنبنده جان دارى)!-] [٣٢ تو را است سپاس سپاسى كه بهميشگى تو (ثواب و پاداش آن) هميشه باشد-] [٣٣ و تو را است سپاس سپاسى كه بجاويد بودن نعمت و بخشش تو جاويد بماند-] [٣٤ و تو را است سپاس سپاسى كه برابر احسان و نيكيت باشد-] [٣٥ و تو را است سپاس سپاسى كه بر رضا و خوشنوديت (از عمل و كردار ما) بيافزايد-]