الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٢٩ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

[٢٦ منزّه و پاكى! هر كه در علم تو گذشته در برابر تو متواضع، و آنچه زير عرش (علم) تو است (آنچه جز تو است) براى عظمت و بزرگى تو فروتن است، و همه آفريدگانت براى اطاعت از تو (براى آنچه در باره ايشان خواسته‌اى بخواهند يا نخواهند) ذليل و خوار و فرمانبرند!-] [٢٧ منزّه و پاكى! با هيچيك از حواسّ (: سامعه، باصره، شامّه، ذائقه و لامسه كه آنها را حواسّ ظاهره گويند، و خيال، وهم، حسّ مشترك، حافظه و متصرّفه كه آنها را حواسّ باطنه نامند) درك نميگردى، و با دست ماليدن و اتّصال جسم شناخته نميشوى (زيرا درك شدن بوسيله دست و تماسّ جسم از لوازم جسميّت است و خداوند سبحان منزّه از آنست) و كسى نميتواند با تو مكر نمايد (زيرا چيزى بر خداى تعالى پنهان نيست تا فريب خورد) و تو را دور سازد (تا چيزى را از تو پنهان نموده بر آن آگاه نشوى، زيرا خداوند متعال با هر كس هست و بهر چيز احاطه دارد، چنانكه قرآن كريم «س ٥٨ ى ٧» فرموده: ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى‌ ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ وَ لا أَدْنى‌ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ ما كانُوا يعنى سه كس را رازى نباشد جز آنكه خدا چهارم آنها است و نه پنج كس را جز آنكه خدا ششم آنها است و نه كمتر از آن و نه بيشتر جز آنكه هر كجا باشند خدا با آنها است) و با تو نزاع و دشمنى كند، و بر تو غلبه نموده چيره گردد، و با تو جدال و زد و خورد نمايد، و با تو خدعه كرده فريب دهد!-] [٢٨ منزّه و پاكى! راه تو (دينت كه جز آن را از بندگان نمى‌پذيرى) راست و هموار است (رونده در آن نميلغزد، و پذيرنده آن گمراه نميشود) و امر و فرمانت (بآنچه بندگانت را بآن تكليف نموده‌اى) هدايت و راهنمائى (بسوى سعادت و نيكبختى) است، و توئى زنده و باقى (موت و فناء برايت نيست) و مقصود در حوائج و خواسته‌هائى-]