الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣١٢ - دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره وداع و بدرود ماه رمضان

و درخواست كننده يكى از آنان است، پس خداى عزّ و جلّ عادلتر از آنست كه گروهى را بآن اختصاص دهد و برخى را از آن بى‌بهره گرداند)-] [٥٥ بار خدايا از پدران و مادران و همه همكيشان ما هر كه از ايشان در گذشته و هر كه در نگذشته (موجود باشد يا پس از اين بيايد) تا روز رستاخيز در گذر (آنان را ببخش)-] [٥٦ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست همچنانكه بر فرشتگانى كه از خواصّ و نزديكان درگاهت هستند درود فرستادى (اين تشبيه از جهت اصل صلوة و درود است نه از جهت كسيكه درود بر او فرستاده شده، زيرا پيغمبر ما- صلّى اللّه عليه و آله- افضل و برتر از همه مخلوقات است پس معنى اين جمله اينست:

بار خدايا بر محمّد و آل او بمقدار فضل و شرف ايشان نزد تو درود فرست، همچنانكه بر فرشتگانت بمقدار فضل و شرف آنان نزد تو درود فرستادى، و تشبيه چيزى بچيزى ممكن است از يك جهت باشد مانند اينكه گفته شود فلانكس مانند شير است يعنى در دلاورى) و بر او و بر آلش درود فرست همچنانكه بر پيغمبران فرستاده شده‌ات درود فرستادى، و بر او و آلش درود فرست همچنانكه بر بندگان شايسته‌ات درود فرستادى، و بهتر از آن اى پروردگار جهانيان، چنان‌