الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٠٠ - دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره وداع و بدرود ماه رمضان

پس فرمودى (قرآن كريم «س ٢ ى ١٥٢» فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ‌):

مرا (بدعا و درخواست، يا در دنيا) ياد كنيد تا شما را (باجابت و روا شدن، يا در آخرت) ياد كنم، و مرا سپاسگزاريد و ناسپاسى ننمائيد، و فرمودى (قرآن مجيد «س ١٤ ى ٧» لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ، وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ): هر آينه اگر (مرا بر نعمتى كه بشما داده‌ام) سپاسگزاريد شما را فزونى دهم، و اگر ناسپاسى كنيد همانا كيفر من سخت است (شما را بكيفر سخت خواهم رسانيد)-] [١٥ و فرمودى (قرآن شريف «س ٤٠ ى ٦٠» ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ، إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ‌): مرا بخوانيد تا (دعا و درخواست را) براى شما روا سازم، كسانيكه از عبادت و بندگى (دعاء و خواندن) من كبر و سركشى مينمايند زود است كه با ذلّت و خوارى بدوزخ در آيند.

پس دعاء (درخواست از) خود را عبادت و بندگى و بجا نياوردن آن را سركشى ناميده، و بر ترك و بجا نياوردن آن بآمدن در دوزخ با ذلّت و خوارى تهديد نموده و ترسانده‌اى-] [١٦ پس (از اين رو بندگانت) تو را بنعمت و بخششت ياد كردند، و بفضل و احسانت تو را سپاس گزاردند، و بسبب امر و فرمانت تو را خواندند، و از جهت درخواست افزودن نعمتت براى (بدست آوردن رضاى) تو (نه از روى رئاء و خودنمائى، بفقراء و درويشان) صدقه و بخشش دادند، و در آن يادآورى و سپاسگزارى و خواندن آنها تو را و صدقه دادن براى تو نجات و رهائى ايشان است از خشمت (دورى از رحمتت) و فيروزى و دست يافتن آنان است برضا و خوشنوديت-][٤]

الصحيفة السجادية / ترجمه و شرح فيض الإسلام ؛ ص٣٠١