الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٦٧ - دعاى چهل و دوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگام ختم(پس از خواندن همه) قرآن

فرموده: شايسته است فرمايش امام عليه السّلام: و ورّثتنا علمه و فضّلتنا و مانند آن بالفاظى كه مناسب حال خواننده دعاء است عوض شود، مرحوم سيّد عليخان در شرح صحيفه پس از نقل كلام سيّد فرموده: شايسته‌تر عوض كردن ضمير است و بس، پس گفته ميشود: و ورّثت اوصياءه علمه مفسّرا، و فضّلتهم على من جهل علمه، و قوّيتهم عليه لترفعهم فوق)-] [٦ بار خدايا همچنانكه دلهاى ما را نگاهدارندگان قرآن قرار دادى، و برحمت خود بزرگى و برترى آن را بما شناساندى، پس بر محمّد كه بآن خطبه خواند و (مردم را) پند داد، و بر آل او گنجينه‌داران (نگهداران) آن درود فرست، و ما را از كسانى قرار ده كه اعتراف دارند آن از جانب تو است تا در تصديق و باور نمودن آن شكّ و دو دلى بما روى نياورد، و لغزشى ما را از راه راستش باز نداشته و جدا نسازد-] [٧ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را از كسانى قرار ده كه بريسمان (يا عهد و پيمان) قرآن چنگ ميزنند، و از چيزهائيكه مانند يكديگرند و بهم اشتباه ميشوند (كه حقّ در آنها از باطل شناخته نگردد) بپناهگاه محكم و استوارش پناه ميبرند، و در سايه بال (حمايت و نگهدارى) آن آرام گيرند، و بروشنى بامدادش راه مييابند، چنانكه بروشنى صبح چيزهاى پوشيده بتاريكى شب آشكار ميشود همچنين از راهنمائى قرآن بحقائق پنهان شده‌