الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢١١ - دعاى سى و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است در بيان توبه و بازگشت

بپناه رحمت و مهربانيت در آور، و بفضل و بخشش بپرده عافيتت (به از بين بردن ناپسنديها) مرا بپوشان (گناهانم را در دنيا و آخرت آشكار مفرما)-] [٢٢ بار خدايا از انديشه‌هاى دل و نگاههاى زير چشمى (مانند نگاه بحرام و اشاره بكسى تا باو بخندند يا ستم روا دارند) و گفتگوهاى (بيجاى) زبانم كه مخالف خواسته (رضا و خوشنودى) تو يا بيرون از دوستى (پاداش دادن) تو باشد بسوى تو، توبه ميكنم، توبه‌اى كه با آن هر اندامى جداگانه از كيفرهاى تو سالم ماند، و از قهرها و سختگيريهاى دردناكت كه بيدادگران ميترسند آسوده باشد-] [٢٣ بار خدايا بتنهائيم در برابر تو و طپيدن دلم از ترس تو و لرزه اندامم از هيبت و بزرگوارى تو رحم فرما، زيرا- اى پروردگار من- گناهانم در درگاه تو مرا در جاى رسوائى بر پا داشته پس اگر خاموش گردم كسى در باره‌ام سخن نميگويد، و اگر شفيع و ميانجى بطلبم (كه مرا شفاعت كند بر اثر معصيت و نافرمانى) سزاوار شفاعت نيستم-]