الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٩ - در بيان كسانيكه صحيفه از آنها روايت شده

[١٥ پس رسول خدا- صلّى اللّه عليه و آله- بيدار شد و نشست و در چهره‌اش اندوه نمايان بود-] [٥٢- پس جبريل (يا جبرئيل كه گفته‌اند بمعنى عبد اللّه «بنده خدا» است) اين آيه را براى آن حضرت آورد (س ١٧ ى ٦٠) وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً (و خوابى را كه بتو نمايانديم و درختى را كه بلعن در قرآن ياد شده نبود جز براى آزمايش مردم، و آنان را «از كيفر خدا» ميترسانيم ولى آنها را جز طغيان و سركشى سخت نيافزايد) و مراد از شجره ملعونه بنى اميّه‌اند-] [٥٣ پيغمبر فرمود: اى جبريل ايشان در عهد و روزگار من خواهند بود؟-] [٥٤ گفت: نه، ولى آسياى اسلام از آغاز هجرت و بيرون آمدن تو (از مكّه بمدينه) ميگردد و گردش آن ده سال است (در ده سال آخر عمرت بدعتى در اسلام رخ نميدهد و طبق دلخواه ميگذرد و بعد از اين ده سال در مدّت بيست و پنج سال خلافت سه خليفه «دو سال و هفت ماه اوّلى و ده سال و شش ماه دوّمى و يازده سال و يازده ماه سوّمى» از گردش باز ميماند) سپس در پايان سال سى و پنج از هجرت تو بگردش ميافتد و پنج سال بآن حال ميماند (كه آن‌