الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٦٥ - دعاى بيست و چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است براى پدر و مادر خود عليهما السلام

چگونه بعد از او بيكى از موالى و غلامان تن ميدهد؟! و نيز حمل مولى بر عبد و غلام غلط و نادرست است، زيرا مولى در اينجا بمعنى محبّ و دوست است كه از شيعيان باشد، و چون اين مطلب را تحقيق و تصديق نمودى بدان كه از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله رسيده: مردى بآنحضرت گفت: يا رسول اللّه كيست سزاوارترين مردم بخوشرفتارى و آميزش من با او؟ فرمود:

مادرت، گفت: پس از او كيست؟ فرمود: مادرت، گفت: پس از او كيست؟

فرمود: پدرت. مادر را دو بار بيان فرمود: و در روايت ديگر سه بار بيان كرده، و بعضى علماء گفته‌اند: گفتار پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله دليل است بر اينكه دو ثلث مال فرزند براى مادر است بنا بروايت يكم يا سه چهار آن بنا بروايت دوم، و براى پدر سه يك است يا چهار يك، و آيات و اخبار كه زيادى حقّ مادر را بر پدر بيان ميكند بسيار است، و اين منافات با اختصاص پدر براى ولايت و سر پرستى فرزند ندارد، زيرا قيام بآن از جمله چيزهائى است كه مناسب مردان است)-] [١٢ بار خدايا بر محمّد و آل و فرزندان او درود فرست، و پدر و مادر مرا ببهترين چيزى (پاداشى) كه اختصاص داده‌اى بآن پدران و مادران بندگان با ايمانت را امتياز ده، اى بخشنده‌ترين بخشندگان-]