از قول خداى عزّ و جلّ وَ بِالْوالِدَيْنِ احْسانًا «و بپدر و مادر نيكوئى نمائيد» پرسيدم: اين احسان و نيكوئى چيست؟ فرمود: احسان آنست كه با آنها خوشرفتارى نمائى، و اگر چيزى از تو خواستند هر چند بى نياز باشند آنها را نرنجانى، آيا خداوند عزّ و جلّ نميفرمايد «س ٣ ى ٩٢»:

لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ‌ «هرگز نيكى را در نيابيد تا آنكه از آنچه دوست ميداريد انفاق كنيد» پس از آن حضرت صادق عليه السّلام فرمود: و امّا قول خداى عزّ و جلّ: إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما «و چنانكه يكى از آنها يا هر دو نزد تو پير و سالخورده گردند افّ سخنى كه بتنگ آمده باشى بايشان مگو، و بانگ بر آنها مزن» اگر تو را نگران ساختند بآنها افّ مگو، و اگر تو را كتك زدند بانگ بر آنان مزن، وَ قُلْ لَهُما قَولاً كَريمًا «و با ايشان نيكو سخن گو» فرمود: اگر تو را كتك زدند بايشان بگو: خدا شما را بيامرزد، كه سخن نيكوى تو باشد، وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ «و از روى مهربانى با ايشان فروتنى نما» فرمود: چشمت را از نگاه كردن بآنها جز بمهربانى و نرمى پر مكن و صدايت را بر صداى آنها بلند مگردان و نه دستت را بر دست آنها و بر ايشان پيشى مگير، و از آن حضرت عليه السّلام روايت شده: مردى نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آمد و گفت: من در جهاد رغبت داشته خواهان آن هستم، پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:

در راه خدا جهاد كن كه اگر كشته شوى نزد خدا زنده بوده و روزى داده ميشوى، و اگر مردى پاداش تو بر خدا است، و اگر برگشتى از گناهان برگشته‌اى چنانكه بدنيا آمده‌اى، آن مرد گفت: يا رسول اللّه من پدر و مادر سالخورده دارم كه با من انس داشته نميخواهند بجهاد روم، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: با ايشان باش قسم بآنكه جان من بدست او است همدمى پدر و مادر بتو روز و شبى بهتر از يكسال جهاد است. اين اخبار دلالت دارد باينكه بيشتر حقوق پدر و مادر و نيكى بآنها را جز خدا و آنكه خدا باو آموخته نميداند)-] [٤ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست چنانكه ما (مسلمانها) را بآنحضرت شرافت و بزرگى دادى، و بر محمّد و آل او درود فرست‌