الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٤٣ - دعاى بيست و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه چيزى او را اندوهگين و گناهان نگرانش مي نمود

و يارى نميكند مگر جوينده يافته‌اى را (كه از پيش او بدر نميتواند رفت)؟-] [٤ و همه آنها (پناه دادن، آسوده ساختن و يارى نمودن) اى خداى من، بدست (قدرت و توانائى) تو است، و فرار و گريز (از سختيها) بسوى تو است، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و گريختنم را پناه ده، و خواسته‌ام را روا ساز-] [٥ بار خدايا اگر روى نيكويت را از من بگردانى (مرا از درگاهت برانى) يا احسان و نيكى بزرگت را از من باز دارى يا روزيت را بر من دريغ نمائى يا رشته (رحمت) خود را از من بگسلى جز تو راهى بچيزى از آرزويم نمييابم، و بآنچه نزد تو است بكمك غير تو دسترسى ندارم، زيرا من بنده تو و در مشت توام، موى پيشانى من بدست تو است (مغلوب و زير دست توام)-] [٦ با بودن فرمان تو مرا فرمانى نيست، فرمانت در باره من روان و آنچه برايم مقدّر ساخته‌اى از روى عدل و داد است، مرا توانائى بيرون رفتن از سلطنت تو نميباشد، و نميتوانم از قدرت تو تجاوز كرده پا بيرون گذارم، و توانا نيستم كه محبّت و دوستى تو را (بخود) متوجّه گردانم، و بخوشنوديت نميرسم، و بآنچه نزد تو است (خير و نيكى دنيا و آخرت) جز بفرمانبرى و فزونى رحمتت دسترسى ندارم-]