الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٠٩ - دعاى چهاردهم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه ستمى بآنحضرت ميرسيد
بر سود و زيانم مقدر نمودهاى توفيق ده، و بآنچه (سودى كه) براى من (از ديگرى) و از من (براى ديگرى) گرفتهاى خوشنودم گردان، و براستترين راه راهنمائيم نما، و بآنچه سالمتر است (از آفات) بگمارم-] [١٤ بار خدايا و اگر نيكى من نزد تو در تأخير گرفتن حقّ من و بكيفر نرساندن ستمگر من است تا روز رستاخيز (روزى كه حقّ و باطل از هم جدا ميشود) و جاى گرد آمدن دشمنان، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و مرا (در هر كارى) بتصميم نيكو و شكيبائى هميشگى كمك فرما-] [١٥ و از خواهش بد و حرص آزمندان (بدنيا) پناه ده، و در دل من نمونه پاداشى كه برايم (در آخرت) اندوختهاى و كيفرى كه براى دشمنم آماده ساختهاى را بنگار، و آن را وسيله خوشنودى من بآنچه مقدّر فرموده و اطمينانم بآنچه برگزيدهاى قرار ده-] [١٦ پروردگار جهانيان دعايم باجابت رسان، زيرا تو داراى احسان بزرگ و تواناى بر هر چيزى.-]