توحید - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٣

" « لا تدرکه الابصار و هو یدرک الابصار و هو اللطیف الخبیر »" [١] .
در عین اینکه اینها را در آن علو خودش بیان می‌کند ، در عین حال باز با یک آدم عامی دهاتی ، یک چوپان ، یک ساربان که دارد حرف می‌زند ، در آن‌ هم کاملا خداشناسی را با یک زبان ساده و عامیانه‌ای بیان می‌کند : " « ا فلا ینظرون الی الابل کیف خلقت »" [٢] .
اهمیت قرآن به این است .
- از خانمها سؤال کرده‌اند : فرمودید هر مخلوقی در مسیر خودش حرکت‌ می‌کند و مسیر خودش را از روی آگاهی انتخاب می‌کند . اولا منظور از آگاهی‌ چیست ؟ ثانیا غیر از انسان موجودات دیگر هم آگاهی دارند ؟ استاد : ما هر چه که در غیر مسأله فطری بودن دین بحث کردیم فهرستش را عرض کردیم ، فقط تئوری این قضیه را ذکر کردیم ، هنوز به بحثش نپرداخته‌ایم ، ولی البته مدعا را عرض می‌کنیم . مدعا این است که همه‌ موجودات . همه مخلوقات اختصاص به انسان ندارد ، انسان که معنی ندارد اختصاص داشته باشد ، آنهایی هم که اختصاص گفته‌اند اختصاص به جاندار گفته‌اند ، اختصاص به جاندار ندارد جاندار و غیرجاندار همه در یک مسیر هدایتی قرار گرفته‌اند . آن که قرآن می‌فرماید همین است و آن هم که ما می‌خواهیم اثبات کنیم همین است . البته در تفسیر و توضیحش شاید دو سه‌ جلسه باید راجع به آن صحبت کنیم .