نمی‌گیرند . پس مکمل و متمم آن براهین ، براهینی است که از راههای عقلانی‌ و فلسفی اقامه شده باشد .
راههای فلسفی تنها این راه ( راه سینوی ) نیست . من در آن استدلالهایی‌ که کردم ، آن که متناسبتر با این جلسه دیدم ، همین راه سینوی بود که‌ انتخاب و عرض کردم . آن راهی که صدرا رفته است ، از این راه خیلی‌ شریفتر و عالیتر و متین‌تر است . بوعلی‌سینا اولین بار این حرف را در اشارات زده و خودش هم ابتهاج کرده است و می‌گوید که این آیه کریمه قرآن‌ : " « سنریهم ایاتنا فی الافاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه الحق ، ا و لم یکف بربک انه علی کل شی‌ء شهید »" [١] [ گواه صحت این راه است‌ ] . در زبان قرآن مثلا می‌خوانیم : " « شهد الله انه لا اله الا هو »" [٢] ذات حق خودش بر خودش شهادت می‌دهد ، یعنی ما از چیز دیگر بر ذات حق‌ استدلال نمی‌کنیم ، از خود ذات حق به ذات حق استدلال می‌کنیم . این منطق در آیه " « سنریهم ایاتنا » . . " . " هست . یا مثلا ما در دعای صباح‌ می‌خوانیم : " « یا من دل علی ذاته بذاته » " ای کسی که ذات خودش دلیل‌ بر ذات خودش هست . در دعای ابوحمزه می‌خوانیم : " « بک عرفتک و انت‌ دللتنی علیک » " . در دعای امام حسین ( علیه‌السلام ) در روز عرفه‌ می‌خوانیم : " « ا یکون لغیرک من الظهور ما لیس لک حتی یکون هو المظهر لک » " .
این مضمون در اسلام زیاد بوده است که اصلا در یک منطقی ذات خدا خودش‌ دلیل بر خودش هست و هیچ احتیاج نیست که ما از راه اشیاء بر وجود خدا استدلال کنیم . آن شعر شبستری هم ناظر به همین است ، که :

زهی ابله که او خورشید تابان

بدون شمع جوید در بیابان

ابن سینا در این راهی که کشف کرده است ، اصلا سراغ مخلوقات و موجودات نرفته ، از اول آمده از یک تقسیم وارد شده همان‌طور که عرض‌ کردم گفته موجود بر دو قسم است : یا واجب است یا ممکن . می‌گوید : " هذه هی الطریقة الصدیقین " راه " صدیقین " همین است ، که دیگر از راه‌ مخلوقات بر خدا استدلال نکرده است . ولی بعد صدرا و دیگران آمده‌اند گفته‌اند درست است ، این قدری با راه آنها فرق می‌کند

[١] فصلت / . ٥٣ [٢] آل عمران / . ١٨