انسان همان فرزند ارشد این پدران و مادران است . فرزند طبعا برعهده پدر و مادر حقوقی دارد . همان طوری که در وجود ما در تعبیه‌هایی شده برای مدتی‌ که باید در رحم باشد و تعبیه‌هایی شده برای وقتی که هنوز نوزاد است و در دامن مادر است ، در وجود این مادر بزرگ که نامش جهان است نیز تعبیه‌هایی شده و همه آنها روی عنایت صورت گرفته . مثلا نوزاد وقتی که‌ می‌خواهد متولد بشود دستگاه پستان به فعالیت می‌افتد ، غده‌ها شروع می‌کنند به ترشح کردن و همه اینها به خاطر و برای نوزاد است . همین طور است این‌ نظام چهار فصل زمین و حرکت ابرها و ریزش بارانها و پیدایش فصل بهار و غیره . این بارانها همان ترشحاتی است که مقدمتا پستان ما در جهان برای‌ فرزندانش می‌کند . در سوره مبارکه نحل آیه ١٠ و ١١ می‌فرماید : " « و هو الذی أنزل من السماء ماء لکم منه شراب و منه شجر فیه تسیمون‌ ٠ ینبت لکم به الزرع و الزیتون و النخیل و اععناب و من کل الثمرات‌إن‌ فی ذلک لایة لقوم یتفکرون »" اوست که از بالای سر شما بر روی زمینهای شما آب می‌پاشد . از این آب ، هم آب آشامیدنی برای شما تهیه می‌شود و هم از آن ، درختها برای شما می‌رویاند و از برگهای آن درختها استفاده می‌کنید . با آن آب کشتها و زراعتها و درختها از زیتون و از نخل و از انگور می‌رویاند و انواع میوه‌ها را در اختیار شما قرار می‌دهد ، و همه اینها آیتهاست برای کسانی که‌ بخواهند به اندیشه و تفکر بپردازند . آیات قرآن در این زمینه که یک نوع ارتباط و پیوستگی و هماهنگی بین‌ گردش کلی اوضاع زمین و احتیاجات انسان وجود دارد زیاد است .