بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٠
شما وظیفه را انجام میدهد . کار نکردن و راه نرفتن که تضمین نمیخواهد ،
سکون و توقف تأییدی نمیخواهد . سکون و توقف و تعطیل قوا چیزی نیست که
اثری داشته باشد و آن اثر از طرف خدا یا غیر خدا قابل تضمین باشد .
اگر قرآن کریم را استقصاء بکنید میبینید که توکل را به همین معنی ذکر
میکند . قرآن میگوید از پیمودن راه حق نترسید و به خدا توکل کنید ، از
نیروی باطل نترسید و به خدا توکل کنید . به عنوان نمونه دو آیه از قرآن
کریم را در این زمینه ذکر میکنم :
یکی آیهای است که از زبان همه پیغمبرانی که بعد از نوح آمدهاند ذکر
میکند . آنها به مردمی که با آنها مخالفت میکردند و سد راه آنها میشدند
میگفتند :
" « و ما لنا أن لا نتوکل علی الله و قد هدینا سبلنا و لنصبرن علی ما
آذیتمونا و علی الله فلیتوکل المتوکلون »" [١]
یعنی چرا ما بر خدا توکل و اعتماد نکنیم و حال آنکه خدا راه را به ما
نشان داده و البته ما آن راه را خواهیم رفت و هر چه شما ما را شکنجه
دهید ما صبر و استقامت خواهیم کرد ، اعتماد کنندگان باید تنها بر خدا
اعتماد و توکل کنند .
این آیه در کمال صراحت ، توکل را به صورت یک امر مثبت ذکر میکند ،
راهی هست و پیمودنی هست و رنج و مشقتهایی در این پیمودن هست که اراده
را سست و عزیمت را فسخ میکند . انبیاء میگویند : ما از نیروی باطل
نخواهیم هراسید و به خدا اعتماد میکنیم
[١] ابراهیم ، . ١٢