دنیا و آخرت ، بر موازین عدالت و موافق عدالت است و در خلقت و آفرینش به هیچ موجودی ظلم نمی‌شود و این عالم به عدل برپاست ؟ آیا " « بالعدل قامت السموات و اعرض » " ؟ یا اینکه خداوند چون اراده و مشیتش مطلق است و هیچ چیز نمی‌تواند اراده او را محدود کند ، فعال ما یشاء است " یفعل ما یشاء و یحکم ما یرید " خلقتش تابع هیچ میزان و هیچ قاعده و قانونی نمی‌تواند باشد و هر چه او بکند عدل است نه اینکه هر چه مقتضای عدل است او می‌کند .
لهذا در جواب این سؤال که " آیا خداوند در قیامت بر وفق موازینی که‌ موازین عدل است رفتار می‌کند و طبق حساب و قاعده‌ای یکی را به بهشت‌ می‌برد و دیگری را به جهنم ؟ یا اینطور نیست ؟ " آنها گفتند این طور نیست ، هیچ قانون و ناموسی نمی‌تواند حاکم بر فعل حق باشد ، هر قانون و ناموسی تابع فعل او و امر اوست ، عدل و ظلم هم تابع فعل اوست ، اگر او مطیع را به بهشت ببرد و عاصی را به جهنم ، باز هم چون او کرده عدل است‌ ، اراده او و فعل او تابع میزانی و خاضع در برابر قانونی نیست ، همه‌ قوانین و موازین تابع اراده او هستند .
این یک قسمت درباره اصل عدل که راجع به اساس خلقت موجودات و نظام‌ عالم بود که آیا موافق با میزان عدل است یا نه ؟ قسمت دیگری مربوط به نظام تشریع است ، مربوط به دستورهای دینی است ، مربوط به این است که دستورهای الهی که به وسیله پیغمبر اکرم ( ص ) رسیده و به نام شریعت و قانون اسلامی خوانده می‌شود چطور ؟ آیا نظام تشریع‌ تابع میزان عدل است یا نه ؟ آیا

[١] تفسیر صافی ، ذیل آیه ٧ ، از سوره الرحمن .