« فی قرار مکین ٠ ثم خلقنا النطفة علقة فخلقنا العلقة مضغة فخلقنا المضغة عظاما فکسونا العظام لحما ثم أنشأناه خلقا آخر فتبارک الله أحسن‌ الخالقین »" [١] .
انسان را از شیره و خلاصه‌ای از گل آفریدیم ، سپس او را به صورت نطفه‌ در جایگاه محکمی قرار دادیم ، نطفه را به صورت خون بسته و آن را به‌ صورت گوشت جویده و بریده شده در آوردیم ، سپس آن را به شکل استخوان در آوردیم و استخوان را از گوشت پوشانیدیم . بزرگ است خداییکه بهترین‌ صورتگران است .
بنابراین در قرآن کریم همین نظام جاری به شهادت خوانده شده . همین‌ نظام عادی و معمولی طبیعت ، نظام خلق و ایجاد و تکوین است . نظامی است‌ که اگر در آن تعمق کنیم ما را با افق بالاتری از افق ماده آشنا می‌کند .
یعنی قرآن کریم خدا را از جنبه مثبت معلومات بشری به ما می‌شناساند نه‌ از جنبه منفی آن . این مطلب را باید توضیح بدهم تا اهمیت تعلیمات قرآن‌ در این قسمت کاملا روشن شود .

جستجوی خدا در معلومات نه در مجهولات

بعضی افراد عادت دارند که خدا را در میان مجهولات خودشان جستجو کنند [٢] ، یعنی به هر معمایی که رسیدند و نتوانستند آن را حل کنند آن را به‌ ماورای طبیعت ارجاع می‌کنند .

[١] مؤمنون ، ١٢ - . ١٤ [٢] رجوع به مقالات فلسفی از مرتضی مطهری ، مقاله " قرآن و مسأله‌ای از حیات " .