یعنی در بسیاری از گفتگوها و سر گوشیهای آنها خیری نیست مگر در موارد خاصی که مربوط به صدقه یا کار خوب دیگر یا اصلاح بین مردم است . در این‌ آیه قیل و قال و حرفهای بیهوده نهی شده است .
آیه دیگر : " « و لا تؤتوا السفهاء أموالکم التی جعل الله لکم قیاما »" [١] .
یعنی اموال را که مایه زندگی شماست در اختیار افراد کم عقل نگذارید .
افرادی که سفیه‌اند و کم عقل‌اند هر چند مال از خود آنهاست بازهم آن مال‌ را در اختیار آنها نگذارید زیرا آن را ضایع می‌کنند . در این آیه با اینکه‌ موضوع بحث ، مال شخص سفیه است ، با کلمه " اموالکم " تعبیر می‌کند ، اشاره به اینکه مال هر شخصی در عین اینکه مال شخصی خود اوست یک نوع‌ تعلقی هم به جامعه دارد . حقی هم اجتماع نسبت به آن مال دارد و به واسطه‌ حق اجتماع است که مالک شخصی حق تضییع و اسراف ندارد . پس در این آیه‌ از تضییع مال نهی شده .
آیه دیگر : " « لا تسئلوا عن أشیاءإن تبد لکم تسؤکم »" .
یعنی از بسیاری چیزها نپرسید ، زیرا اگر گفته شود و آشکار گردد شما را ناراحت خواهد کرد . در این آیه از یک سلسله پرسشها نهی شده .
پس این منطقی است در اسلام که از زیاد سؤال کردن و سرگرم شدن به‌ سؤالات و پرسشها نهی می‌کند . از طرفی دستور

[١] نساء ، [٥]