پروردگارا ! برای من زندان از برآوردن تقاضای این زنان گواراتر است ، اگر تو به لطف خود دام حیله اینها را از سر راه من بر نداری به سوی آنها کشیده خواهم شد و از جاهلان خواهم بود . خداوند دعای او را مستجاب کرد ، دام مکر آنها را از سر راه یوسف برداشت ، او شنوا و داناست . بعدها برای آنها ( کسانی که یوسف در اختیار آنها بود ) این فکر پیدا شد که‌ مدتی یوسف را به زندان افکنند .
حسد برادران یوسف ، یوسف را به چاه انداخت ، تقاضاها و تمناهای غیر قابل پذیرش زنان مصر او را روانه زندان کرد و سالهایی در زندان بسر برد ( « فلبث فی السجن بضع سنین ») [١] ، در همان زندان به مقام نبوت‌ رسید ، از زندان خالص‌تر و کامل‌تر و پخته‌تر خارج گشت .
در میان پیغمبران ، یوسف است که به جرم محبوبیت نزد پدر ، به چاه‌ انداخته شد و به جرم پاکی و تقوا و حق شناسی روانه زندان شد ، و در میان‌ ائمه موسی بن جعفر ( ع ) بود که به جرم علاقه و توجه مردم و اعتقاد اینکه‌ او از هارون شایسته‌تر است سالها زندانی شد ، با این تفاوت که یوسف را از زندان آزاد کردند ، اما دستگاه هارونی عاقبت الامر موسی بن جعفر ( ع ) را در زندان مسموما شهید کرد . " « أم یحسدون الناس علی ما آتیهم الله‌ من فضله »" [٢] بلی ، وقتی که فضل خدا را می‌بینند که شامل حال گروهی‌ از افراد شده حسد می‌برند و در صدد آزار بر می‌آیند .
دو بیت عربی که در آغاز سخن خواندم معنی‌اش این است : مرا ملامت کردند که تو زندانی شدی . گفتم اینکه عیب نیست ، کدام‌ شمشیر کاری هست که آن را در غلاف قرار ندهند ؟

[١] یوسف ، . ٤٢ [٢] نساء ، . ٥٤