بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٩

پیش آمد ، می‌گوید :

آمد از آفاق یاری مهربان

یوسف صدیق را شد میهمان

کاشنا بودند وقت کودکی

برو ساده آشنایی متکی

یاد دادش جور اخوان و حسد

گفت آن زنجیر بود و ما اسد

عار نبود شیر را از سلسله

ما نداریم از رضای حق گله

شیر را بر گردن ار زنجیر بود

بر همه زنجیر سازان میر بود

گفت چون بودی تو در زندان و چاه ؟

گفت همچون در محاق و کاست ماه

در محاق ارماه نو گردد دوتا

نی در آخر بدر گردد در سما ؟

گندمی را زیر خاک انداختند

پس زخاکش خوشه‌ها برخاستند

بار دیگر کوفتندش زآسیا

قیمتش افزود و نان شد جانفزا

باز نان را زیر دندان کوفتند

گشت عقل و جان و فهم و سودمند

از این نظر که سالها از عمر امام موسی بن جعفر علیهما السلام در زندان‌ یک ستمگر گذشت حال آن حضرت شبیه است به حال یوسف صدیق . یوسف همان‌ طوری که در قرآن کریم آمده است پس از آنکه تحت فشار تمناهای زنان‌ متشخص مصر واقع شد ، برای آنکه گوهر ایمانش محفوظ و جامه تقوایش‌ پاکیزه و از تعرض مصون بماند از خدا آرزوی زندان کرد : " « قال رب السجن أحب‌إلی مما یدعوننی‌إلیه وإلا تصرف عنی کیدهن‌ أصب‌إلیهن و أکن من الجاهلین ٠ فاستجاب له ربه فصرف عنه کیدهن‌إنه هو السمیع العلیم ٠ ثم بدا لهم من بعد ما رأوا الایات لیسجننه حتی حین » " [١]

---

[١] یوسف ، ٣٣ - . ٣٥