بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٠

سپس قبض می‌نماید .
" « وإنا لنحن نحیی و نمیت و نحن الوارثون »" [١] .
( ماییم که نور حیات را به جهان می‌گسترانیم و پس می‌گیریم . همه چیز به ما بر می‌گردد . ما وارث همه چیز هستیم ) .
" « یولج اللیل فی النهار و یولج النهار فی اللیل ٠ [٢] یخرج الحی‌ من المیت و یخرج المیت من الحی ٠ [٣] و هو حی لا یموت ٠ [٤] و هو علی کل شی‌ء قدیر »" [٥] .
( شب را در روز فرو می‌برد و روز را در شب . زنده را از مرده بیرون‌ می‌آورد و مرده را از زنده . و خودش زنده‌ای است که موت در او راه ندارد ، نوری است که غروب و افول ندارد . او بر هر چیز قادر و تواناست ) .
زندگی که در زمین پیدا می‌شود محدود است ، هم از لحاظ زمان و هم از لحاظ مکان ، در یک لحظه یا یک نقطه پیدا می‌شود و نبات و حیوان و انسان‌ از او بهره‌مند می شوند . زندگی با همه شؤون و جلواتی که دارد : رشد و نمو ، زیبایی و طراوت ، حسن ترکیب و انتظام ، احساس و ادراک ، عقل و هوش‌ ، محبت و عاطفه ، غریزه‌های هدایت کننده ، ذات احدیت را به ما می‌نمایاند . همه اینها آیتها و آئینه‌های ذات احدیت‌اند .
قرآن کریم غالبا به حیات و آثار حیات استدلال می‌کند ، به