و مهربان است . تاریخ آن حضرت پر است از تواضع و فروتنی و مهربانی‌ نسبت به خلق ، و عبودیت و اظهار ذلت نسبت به خالق . زنی به حضرتش‌ عرض کرد که تو همه چیزت خوب است ، فقط یک عیب داری و آن اینکه خود را نمی‌گیری ، مثل بندگان با خودت رفتار می‌کنی ، روی زمین می‌نشینی .
فرمود : کدام بنده از من بنده‌تر است ( « أی عبد أعبد منی » ) [١] ؟ شک ندارد که سیرت متواضعانه و خودشکنانه آن حضرت جنبه اخلاقی و فروتنی دارد ، اما قرائن نشان می‌دهد که رسول اکرم به جنبه اجتماعی این‌ قضایا هم زیاد توجه داشته . توجه داشته که همین احترامات ، همین القاب‌ و عناوین ، همین عادات که کوچک به نظر می‌رسد چه دیوار ضخیمی میان افراد به وجود می‌آورد ، چقدر تأثیر دارد در اینکه دلها را از هم دور کند .
همینهاست که ناهمواریها و پست و بلندیها و سنگلاخها به وجود می‌آورد .
همینها که در بادی امر یک رشته امور اعتباری و خیالی است ، در نهایت‌ امر منتهی می‌شود به امور عینی و خارجی . تخم اولی تفاوتهای ناروا را همین‌ احترامات غلط و همین عناوین و القاب دروغی می‌کارد .
استادی داشتیم بسیار متقی و زاهد ، عقیده داشت که در نیم قرن اخیر یک‌ کار خوب صورت گرفت ، و آن مبارزه با عناوین و القاب بود . رسول خدا در یکی از مسافرتها در حالی که اصحابش همراه بودند ظهر در منزلی فرود آمد . قرار شد گوسفندی ذبح شود و ناهار از گوشت آن گوسفند استفاده شود .
یکی از اصحاب گفت : سر

[١] مکارم الاخلاق ، ص . ١٦