قربی که علی در نزد خدا دارد - زیان بزرگی برای ملت مسلمان بود که اثرش‌ برای همیشه در تاریخ باقی ماند . عبدالرحمان بن ملجم خودش از خوارج بود ، از کسانی بود که هم علی ( ع ) را تکفیر می‌کردند هم معاویه را . خوارج می‌خواستند این دو نفر را با عمرو عاص از بین ببرند . سه نفر در مکه با هم پیمان بستند که علی و معاویه و عمرو عاص را در یک شب ترور کنند . یکی از آن سه نفر عبدالرحمان بن‌ ملجم مرادی بود . کسی که مأمور عمرو عاص بود در مسجد به سراغش رفت ، ولی در آن شب خود عمرو عاص نیامد و شخص دیگری به نام خارجه که ظاهرا قاضی مصر بود از عمرو نیابت کرد و به نماز ایستاد و نشناخته کشته شد . کسی هم که مأمور کشتن معاویه بود ضربت خود را زد ، ولی آن ضربت کاری‌ واقع نشد که او را بکشد و تنها عبدالرحمان بن ملجم بود که به مقصد خودش‌ رسید . با این مقدمه ، نتیجه طبیعی از میان رفتن علی ( ع ) روی کار آمدن‌ خطرناکترین حزبی بود که تاریخ اسلام به خود دیده است . در آن وضع و موقع‌ حساس ، رفتن علی ( ع ) رفتن شخص نبود ، همان طوری که مبارزه او هم با مخالفینش مبارزه شخصی نبود که با پیروز شدن یک طرف ، فردی جای فردی را بگیرد ، جنگ عقیده و مرام بود ، جنگ مسلک و روش بود ، مبارزه طرز حکومتی که با طریقه انبیاء و اولیاء وفق می‌دا د ، با طرز حکومت فراعنه و جبابره بود ، مبارزه توحید با شرک ، و عدل با جور بود . لهذا با مدفون‌ شدن علی سلام الله علیه بسیار چیزها مدفون شد .