بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٥

" « الذین لا یرجون لقاءنا و رضوا بالحیوه الدنیا و اطمأنوا بها و الذین هم عن آیاتنا غافلون »" [١] .
( آنهایی که امیدوار به ملاقات ما نیستند و رضایت داده‌اند به زندگی‌ دنیا و به آن آرام گرفته‌اند و آنها که از آیات ما غافل‌اند ) .
در این آیه سخن از مذموم بودن و رضایت دادن و قانع شدن و آرام گرفتن‌ به مادیات است . این وصف اهل دنیاست ، به معنای مذموم آن .
یا می‌فرماید : " « فأعرض عمن تولی عن ذکرنا و لم یردإلا الحیوه الدنیا ذلک مبلغهم‌ من العلم »" [٢] .
( رو بگردان از آنها که به قرآن پشت کرده‌اند و جز زندگی دنیا نمی‌ خواهند و حد علمی و سطح فکری آنها همین قدر است ) .
بازهم سخن درباره افرادی است که جز دنیا هدف و مطلوبی ندارند و سطح‌ فکرشان از مادیات بالاتر نیست .
یا می‌فرماید : " « زین للناس حب الشهوات من النساء و البنین و القناطیر المقنطره‌ من الذهب و الفضة و الخیل المسومة و اعنعام و الحرث ذلک متاع الحیوه‌ الدنیا و الله عنده حسن الماب »" [٣] .
( علاقه به شهوات از قبیل زن و فرزندان و طلا و نقره و اسبان عالی و