بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٨
قائم به غیر نیست وجود دارد ، و در جای دیگر دلیل بیاورد که خالق و واجب الوجود و آن ذاتی که قائم به خود است ، یکی است نه بیشتر . و این نکته عجیبی است از قرآن کریم . در منطق قرآن ذات احدیت به طوری معرفی شده که فرض تعدد و ثانی از برای او نمی شود کرد و این مطلب در ضمن آیات قرآن به طور اشاره آمده ، ولی امیرالمؤمنین ( ع ) در نهج البلاغه این مطلب را کاملا بیان فرموده . و این یکی از معارف بزرگ قرآن است که به طور وضوح اعجاز این کتاب به شمار میرود ، بیان کننده این اعجاز هم علی ( ع ) است ، بیان این اعجاز هم اعجاز دیگری است . در حدیث است که از امیرالمؤمنین پرسیدند : " « هل عندکم شیء من الوحی ؟ » " ( آیا در نزد شما چیزی از وحی هست ؟ ) یعنی آیا بر شما وحی فرود میآید ؟ فرمود : " « لا ، و الذی فلق الحبة و برأ النسمةإلا أن یعطی الله عبدا فهما فی کتابه » " فرمود نه ، قسم به آن خدا که دانه را شکافت و جانداران را آفرید مگر اینکه خداوند به بنده خود تفضل کند و به او فهم قرآن را بدهد . علی در این جمله میخواهد بفرماید معارف عجیبی که از وجود مقدسش رسیده ، در اثر فهم و پی بردن به مقاصد و معانی قرآن بوده است . گفتم نظامی که در خلقت و آفرینش است هماهنگی و ارتباطی بین موجودات نشان می دهد و اجزای عالم مجموعا یک واحدی را به وجود آوردهاند . بین اجزای هر مجموعهای ممکن است ارتباط و وحدت و هماهنگی باشد و ممکن است نباشد ، با یک مثال این مطلب را توضیح میدهم :