از مجموع مقرراتی که اسلام در باب خیانتها و مظالم افراد درباره یکدیگر و درباره عدل و ظلم و وظایف حاکم و سایس ، و درباره قضاوت و وظایف‌ قاضی و دشواری وظیفه قاضی ، و درباره شاهد و در موارد دیگر دارد معلوم‌ می‌شود که از نظر این دین چه اندازه حقوق مردم نسبت به یکدیگر محترم و واجب الرعایه است . اینجا سؤالی و شبهه‌ای در ذهنها پیدا می‌شود که چطور می‌شود در اسلام‌ اینقدر حقوق محترم باشد و حال آنکه منطق اسلام همان طوری که معلوم است‌ براساس تحقیر دنیا و متاع دنیاست . حقوق مردم بر یکدیگر مربوط به شؤون‌ زندگی همین دنیاست ، مثلا مربوط به این است که کسی مال دیگری را نبرد و نخورد ، و اگر چیزی از نظر کسی بی قیمت باشد اموری هم که از توابع اوست‌ بی قیمت خواهد بود . پس وقتی که خود دنیا و زندگی دنیا از نظر اسلام بی‌ ارزش و بی احترام است ، باید حقوقی هم که مربوط به این